Lokale - Strona Pomorskiej Fundacji Sportu i Turystyki Osób Niepełnosprawnych Keja

Osoby, które ze względu na niski poziom dochodów, nie są w stanie opłacać czynszu (bądź innych kosztów utrzymania mieszkania) mogą podjąć starania o uzyskanie specjalnej pomocy finansowej w postaci, tak zwanego dodatku mieszkaniowego. Dysponentami środków na dodatki mieszkaniowe są gminy.

Kryteriami przyznawania dodatków są:
- dochód wspólnie zamieszkujących osób oraz
- wielkość mieszkania (normatywną powierzchnię podwyższa się o 15 m2, jeżeli w lokalu zamieszkuje osoba niepełnosprawna, poruszająca się na wózku lub osoba, której niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju - o wymogu zamieszkiwania w oddzielnym pokoju orzekają powiatowe zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności).

UWAGA: w grudniu 2009 roku, Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę, zgodnie z którą dodatek pielęgnacyjny, tak samo jak zasiłek pielęgnacyjny, nie jest wliczany do dochodu, od którego zależy przyznanie prawa do dodatku mieszkaniowego (sygn. I OPS 8/09). W przypadku otrzymania negatywnej decyzji odmawiającej prawa do otrzymania dodatku mieszkaniowego z uwagi na wliczenie do kryterium dochodowego dodatku pielęgnacyjnego, można skorzystać z drogi odwoławczej powołując się w odwołaniu na korzystne rozstrzygnięcie Naczelnego Sądu Administracyjnego.

O dodatek mieszkaniowy mogą się ubiegać osoby, które: są najemcami oraz podnajemcami mieszkań, mieszkają w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego, zajmują lokale mieszkalne w budynkach stanowiących ich własność, są właścicielami lokali mieszkalnych oraz inne osoby mające tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszące wydatki związane z jego zajmowaniem, jak również osoby zajmujące lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekujące na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny.

Osoba ubiegająca się o dodatek załatwia formalności w gminie lub ośrodku pomocy społecznej.
W ciągu miesiąca od złożenia wniosku jest wydawana decyzja. Pracownicy ośrodka pomocy społecznej lub gminy mogą przed wydaniem decyzji przeprowadzić wywiad środowiskowy. Od decyzji negatywnej można złożyć odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (za pośrednictwem organu, który wydał decyzję), zgodnie z pouczeniem zawartym na decyzji. Następnie jest możliwe odwołanie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Wnioskodawca powinien przechowywać przez okres 3 lat dokumenty potwierdzające wysokość dochodów wykazanych we wniosku, w celu ich udostępnienia na żądanie organowi przyznającemu dodatek mieszkaniowy.
Jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, w instalację ciepłej wody lub gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem mieszkalnym, osobie uprawnionej do dodatku mieszkaniowego przyznaje się ryczałt na zakup opału stanowiący część dodatku mieszkaniowego.

Prawo do lokalu socjalnego w przypadku eksmisji (nie dotyczy eksmisji z lokali stanowiących tzw. odrębną własność) oraz prawo do tymczasowego pomieszczenia

W przypadku wydania wyroku nakazującego eksmisję sąd orzeka jednocześnie o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego, bądź o braku takiego uprawnienia. Wydając to orzeczenie sąd jest zobowiązany zbadać, czy zachodzą przesłanki do otrzymania lokalu socjalnego, biorąc pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania z lokalu oraz sytuację materialną i rodzinną osoby (bądź osób), których nakaz dotyczy.

Ponadto, sąd jest zobowiązany przyznać uprawnienie do lokalu socjalnego, jeśli wyrok dotyczy:
- kobiety w ciąży,
- obłożnie chorych,
- emerytów i rencistów spełniających kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej,
- bezrobotnych,
- małoletniego,
- osoby niepełnosprawnej (posiadającej orzeczenie lekarza orzecznika ZUS lub orzeczenie o stopniu niepełnosprawności wydane przez powiatowy zespół ds. orzekania o stopniu niepełnosprawności lub grupę inwalidzką),
- osoby ubezwłasnowolnionej oraz
- osób, które spełniają warunki określone przez radę gminy w drodze uchwały.

W przypadku osób małoletnich, niepełnosprawnych lub ubezwłasnowolnionych - uprawnienie to dotyczy również sprawujących nad takimi osobami opiekę i wspólnie z nimi zamieszkujących. Orzekając o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego, sąd nakazuje wstrzymanie wykonania opróżnienia lokalu (eksmisji) do czasu złożenia przez gminę oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.

Sąd nie jest zobowiązany do przyznania uprawnienia do lokalu socjalnego w przypadku osób, które utraciły tytuł prawny do lokalu nie wchodzącego w skład publicznego zasobu mieszkaniowego, z wyjątkiem osób, które były uprawnione do używania lokalu na podstawie stosunku prawnego ze spółdzielnią mieszkaniową albo towarzystwem budownictwa społecznego. Oznacza to w szczególności, że sąd nie musi przyznać lokalu socjalnego osobie, która wynajmowała mieszkanie od tzw. prywatnego właściciela. Przyznanie lokalu socjalnego będzie zależało wówczas od uznania sądu.

Wyroków sądowych nakazujących opróżnienie lokalu nie wykonuje się w okresie od 1 listopada do 31 marca roku następnego włącznie, jeżeli osobie eksmitowanej nie wskazano lokalu socjalnego. Ta szczególna ochrona przed tzw. "eksmisją na bruk" nie może być zastosowana, jeśli powodem wydania wyroku eksmisyjnego jest znęcanie się nad rodziną. Obowiązek zapewnienia lokalu socjalnego obciąża gminę. Umowę najmu lokalu socjalnego zawiera się na czas oznaczony. Prawo do lokalu socjalnego nie przysługuje osobie, która samowolnie zajęła lokal i wobec której sąd orzekł eksmisję.

Podstawy prawne:
1.   Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu Cywilnego (Dz.U.05.31.266 z późn.zm.)
2.   Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U.01.71.734 z późn.zm.).
3.   Kodeks Postępowania Cywilnego (Dz.U.64.43.296 z późn.zm.).
4.   Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali (Dz.U.00.80.903 z późn.zm.).
5.   Ustawa z dnia 16 września 1982 roku Prawo spółdzielcze (Dz.U.03.188.1848 z późn.zm.).
6.   Ustawa z dnia 15 grudnia 2000 roku o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz.U.03.119.1116 z późn.zm.).
7.   Ustawa z dnia 25 lutego 1964 roku Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy (Dz.U.64.9.59 z poźn.zm.).
8.   Ustawa z dnia 19 czerwca 2009 r. o pomocy państwa w spłacie niektórych kredytów mieszkaniowych udzielonych osobom, które utraciły pracę (Dz.U.09.115.964).


<< powrót do strony Przydatne informacje